“Shembulli i atij që e përmend Allahun dhe atij që nuk e përmend, është si shembulli i të gjallit me të vdekurin.”

Muhamedi a.s.

Disa njerëz pranë një lëndine,

Për një problem rrahën mendime:

“Cili njeri është i gjallë?”

Kush qëlloi n’thundër, tjetri n’patkua,

E drejta n’fund është përshkruar.

Si n’çdo tubim kur debatojnë,

Mendimet poshtë po i grupojmë:

I gjalli është i formësuar komplet,

I vdekuri ka vetëm skelet.

I gjalli ecën, merr frymë jeton,

Ai që vdes, krejtësisht ndryshon.

I gjallë është ai që kudo ndeshet,

I vdekuri jo, se në varr tretet.

Kush ka para, ka gjë e mall,

Çka nuk i ka ai që s’është i gjallë.

Pati mendime edhe të tjera

Si vrimat n’ujët tretur nga era.

Në fund u shfaq ajo që zhytet,

Gjer n’fund të detit, por kurrë nuk mbytet:

Janë në këtë jetë gjallë ata njerëz,

Që n’një Zot mbështeten për çdo ditë shpesh;

Gjallë janë ata, ndonëse janë t’vdekur,

Në rrugë të Zotit gjithmonë kanë ecur.

I vdekur është ai që sot merr frymë

Ta përmendë Zotin veten s’e shtyn.

Këtu hyjnë speciet që në këtë botë,

Vështirë u shihet dhe hija n’tokë.

I ngopuri dhe i unshmi

“Nuk është mysliman i mirëfilltë ai që bie të flejë në mbrëmje i ngopur, duke e ditur se fqinji i vet është shtrirë me barkun bosh.”

Muhamedi a.s.

Qe një i kamur në pasuri:

“Jam besimtar, besoj n’një Zot”,

Me këto fjalë mburrej me çdo njeri,

Kështu i qe mbushur mendja top (!)

E shiste veten t’mirë, babaxhan,

Vishej mjaft luks, si thuhet, shik,

Por në shpirt brenda qe zi – katran,

Nuk ishte tjetër veç hipokrit.

Mjaft mirë e dinte se një komshi,

Netët barkbosh i kalonte,

Në sa vetë stërngopej në shtëpi të tij,

T’ndihmojë komshiun as që mendonte.

Molla e bukur nga jashtë dallohet,

Që kur e presin ajo ndryshon,

Kush e fut n’shportë këtë fort gabohet,

Shoqet e veta i kalbëson.

Me këtë mollë t’mykur e të mallkuar,

Ngjajnë sot ca njerëz plot pasuri,

Që kurrë ndër mendje nuk u ka shkuar,

T’ndihmojnë të varfrit që kanë uri.

O Zot Krijues dhe plot fuqi,

Bëj emër n’ta t’ikë kurnacëria,

Që të ndihmojnë komshi, kushëri,

Që të mos ketë më vend varfëria.

Elez Lagreta

PËRGJIGJU

Ju lutemi shkruani komentin tuaj!
Ju lutem shkruani emrin tuaj këtu